fbpx

Halipli küçük kız “Riim’in” acı hayatı

Benim adım Rem Alhatip


12 yıl yaşındayım. (Almaysar) Halep’te yaşıyordum. Babam bir terziyi olarak çalışıyordu, Elhamdülillah mutluyduk ve her tatil günlerinde babam bizi pikniğe götürürdü ve çok mutluyduk.Doğa ve doğa gezmelerini çok seviyorduk.Bir gün babam işe gitti ve geri dönmedi. Esed rejiminden,babamı Şam’a aldığını söylediler.Sonra halam Şam’a babamın yanına gitti ve neden tutuklandığını sordu. Ona nedenin sadece isim benzerliği olduğunu söylemişler.Biz babamı evden çıkış anından itibaren görmedik ve sesini duymadık.Sonra halam bir avukat buldu, tekrar tekrar gitti ama babamı bulamadı, onu çok sordu ama fayda yoktu. Nerede olduğunu bilmiyorduk ve umutlarımızı kaybettik.Annem ,kardeşlerim evde yalnız kaldık.Bombardımanlar yoğunlaşınca, Halep’ten Meryemin’e geldik ve büyükbabamın evinde yaşadık.Şu anda babamı sonsuza dek kaybettiğimi hissediyorum.9 yıl önce kaybettik ama hayatta mı öldü mü bilmiyoruz . 4 kız kardeşiz, annem çiftçilik yaptı ve zeytinliklerde çalışmaya başladı.Bizim masraflarımızı karşılamak için, sonra dikiş fabrikasında çalıştı çok ucuza ve uzun süre.Annem sabah erkenden işe gidiyor ve onu akşama kadar görmüyoruz.Böylece babamızı kaybettik ve annemizi akşamdan akşama görüyoruz.Sonra burada merkeze kaydoldum, hayatım ve psikolojik durumum çok değişti. Bana hayalini kurduğum şeyleri en önemlisi psikolojik destek verdiler. Öğretmenlere acımdan şikayet ettim, bana tavsiye ettiler ve psikolojik durumumu değiştirdiler.Hobilerim okuma, çizim ve satranç. Babamdan doğayı sevmeyi öğrendim ve boş zamanlarımda oturup güzel doğaya bakıyorum , gerçekten bizi eğiten ve bilgilendiren bu harika merkezin kurulmasında katkıda bulunan herkese teşekkür ediyorum.

2 Yorumlar
  1. نواف diyor

    Allah yar ve yardımcınız olsun

  2. Enes diyor

    Allah kabul etsin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.