fbpx

Doğu Guta’dan zorunlu olarak göç ettirilen Ahmet’in hikayesini öğrenmek ister misin

Benim adım Ahmet


12 yaşındayım. Bombalamalar yüzünden 5 yaşındayken babamı kaybettim ve  birçok kez yaşadığım şehirden göç ettik  sonra AFRİN’e ulaştım.Babanın ne olduğunu , baba sevgisinin ne olduğunu bilmiyorum  ve kendimi çok yalnız hissediyorum. Sıcak kucaklamaların ve sevgi dolu omuzda başımı dinlendirmenin  eksikliğini hissediyorum. AFRİN’e taşındığımızda annem ve kardeşlerim yeni bir hayata başladık ve mahallemizdeki bir okula kaydoldum.Babalar ölmesin ve çocuklarının kalsın diye doktor olmayı hayal ediyorum, tüm  hasta anne-babaları tedavi etmek istiyorum.Ders çalışmayı çok seviyorum.Yeni arkadaşlarla tanıştım ve ailelerinin onlara getirdiği şeyler hakkında konuşuyorlar; mesela oyuncaklar, lezzetli yiyecekler hakkında konuştuklarında çok üzgün hissediyorum.Çünkü, ben babamla  bunların hiçbirini tecrübe etmedim, birgün babam bizimle olacak.Arkadaşlarım bana Fidan Ana Yetim ve Kültür Merkezini söylediler. Ben, şimdi merkezin öğrencisiyim.Bize harika ve faydalı şeyler öğretiyorlar.Bize okumayı, yazmayı ve çizmeyi öğretiyorlar.Kendimize güvenmeyi öğreniyoruz , merkezimizi çok seviyorum,  çünkü merkezdeki çocuklar benimle aynı durumda ve merkezin birçok iyi öğretmeni var. Çünkü bizim kaybettiğimiz şeyleri telafi ediyorlar. Bize verdikleri her şey için annelerimiz onlara teşekkür ediyor, babasını veya annesini kaybeden bir çocuğa yardımcı edebilecek herkesin yardım etmesini diliyorum

للتبرع

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.